Een goed begin

Het is 08.45 uur en de zon komt langzaam op. Ik sta op een van de parkeerplaatsen in het Noordhollands duingebied en het is stil. En koud! Het is zondagochtend en ik sta klaar voor mijn eerste hardlooprondje in 2017.

Met een lekker deuntje op en Runkeeper aan ga ik van start. Na een wat ‘krakerig’ begin kom ik uiteindelijk lekker in mijn ritme. Mijn conditie is nog goed na de vele trainingen voor de Velsertunnel Run. Inmiddels is het alweer bijna twee maanden geleden dat ik de 7,68 kilometer, o.a. dwars door de vernieuwde Velsertunnel, gelopen heb. Maar, de herinnering is nog steeds vers!

Een goede voorbereiding
De voorbereidingen voor de Run gingen goed. Ik trainde twee keer per week. De ene keer rende ik een afstand die langer was dan de afstand van de Velsertunnel Run. De andere keer rende ik op het moment dat lopen voor mij een ‘crime’ is; de avonduren. Ik ren namelijk het liefst vroeg in de ochtend. En aangezien de Velsertunnel Run in de middag plaatsvond, hoopte ik door net even een tandje over mijn grenzen te gaan, mezelf naar de finish te trainen. En dat was geen slecht idee. Want wat ik bij inschrijving namelijk nog niet wist, is dat juist dat weekend ook de #Appathon speelde. Een evenement voor app-ontwikkelaars waar je in de Nieuwsflits meer over kan lezen. Dat betekende dat ik de drie weken voor de run weken van 80 uur gewerkt heb, dat ik de vrijdag en zaterdag voor de run (bijna) 24/7 gewerkt heb…kortom; ik was niet helemaal helder en uitgerust. Maar hopelijk zorgde mijn ‘overtraining’ ervoor dat ik toch de finish zou halen. Op m’n reserves…

De Velsertunnelrun
Zondagochtend, de dag van de Run dropte manlief mij voor de pont en daar ging ik richting het Telstar Stadion in Velsen, het startpunt van de Velsertunnel Run. Wat een sfeer en wat een mensen. Geweldig! We startten in groepen van 100. Niets geen gedrang of geen ruimte om je eigen tempo aan te houden. Het loopklimaat was top. En dan de vele enthousiaste toeschouwers die langs het begin van de route stonden, voordat we de snelweg opdraaiden en richting tunnel gingen. In en rondom de tunnel waren tal van aanmoedigingsborden van Rijkswaterstaat. Wat een beleving om door een nog smetteloze tunnel te rennen. En dan te bedenken dat hier normaliter 70.000 rijbewegingen per dag plaatsvinden. Na een fixe stijging aan het einde van de tunnel werden we verwelkomd door wederom vele toeschouwers, maar ook bekenden. Een feest van begin tot eind! De loop ging in een roes aan me voorbij. Met een lekker soepel tempo, een geweldige organisatie en een super sfeer is het gewoonweg een ‘levendige’ herinnering geworden. Ik heb het gered! Waarbij ik bijna ga overwegen dit vaker te doen…bijna dan hè!

Goede voornemens
Terwijl de gedachten van de Velsertunnel Run door mijn hoofd gaan, ben ik inmiddels alweer halverwege mijn rondje en geniet ik volop van de schrale wind, het lekkere zonnetje en de mooie omgeving. De Run heeft mij niet alleen de ‘overwinning’ op de tunnel gebracht en mij laten beseffen dat een mens meer aankan dan hij denkt. Maar, het heeft me ook een goede conditie gebracht, waardoor ik tijdens het rennen ook volop kan genieten van de mooie omgeving. En dat geeft me de rust en de energie die ik in mijn drukke werk- en sociale leven hard nodig heb. Toch schiet ook de vraag door mijn hoofd: Wat zijn mijn voornemens voor dit jaar? Ogen open houden voor leuke uitdagingen die voorbij komen en deze ook doen, ook al lijken ze wellicht onhaalbaar. En ja, vooral gewoon lekker gek blijven doen! 😉 Ik wens iedereen dan ook een #doeeensgek 2017!

 

Delen via:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *